Με ένα και μοναδικό στόχο η ομάδα μας αντιμετωπίζει απόψε τον Ολυμπιακό ενόψει της 12ης αγωνιστικής. Ο εφησυχασμός δεν έχει θέση ούτε στα αποδυτήρια αλλά ούτε και στην κερκίδα γιατί ο Ολυμπιακός έχει δείξει πολλές φορές φέτος ότι δεν είναι τυχαία ομάδα. Ασφαλώς όμως ένα καλό ΑΠΟΕΛ μπορεί να περάσει και αυτό το εμπόδιο ανώδυνα. Υπομονή λοιπόν και όχι εφησυχασμός…
Κυριότερα νέα:
·Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ανακοίνωσε την αποστολή για τον αγώνα:
·Στα θετικά η επιστροφή του Μαρσίνιο (αν και ανέτοιμος) ο οποίος έλειψε πολύ το τελευταίο διάστημα από την ομάδα .
·Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, με 4-4-2 αναμένεται να παρατάξει την ομάδα ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, κρατώντας τον ίδιο σχηματισμό με το προηγούμενο παιχνίδι.
·Ο κόσμος αναμένετε να εκμεταλλευτή την ωραία (για ποδόσφαιρο) μέρα και να δώσει μαζικά το παρών του στο γήπεδο. Η προοπτική να ξεπεράσουμε τους 10.000 είναι εφικτή.
Είναι πραγματικά άδικο να βλέπουμε άδειες κερκίδες. Αυτή η ομάδα μας έχει χαρίσει πολύ καλές εμφανίσεις μέχρι τώρα, και γι’ αυτό ο κόσμος πρέπει να έρχεται στο γήπεδο όσο το δυνατό πιο συχνά, με πίστη και τσαμπουκά. Το οφείλουμε στους παικταράδες μας…
Πως μπορώ να σωπάσω στην αδικία; Πως μπορώ να αδιαφορήσω στην θυσία τόσον ανθρώπων που σκοτώθηκαν για μια ιδέα; Την ιδέα της ελευθερίας, της δημοκρατίας. Πως μπορώ να ξεχάσω; Να ξεχάσω αυτόν που για χρόνια βασάνιζε τους προγόνους μου, τους έκανε δούλους, λεηλάτησε τις πόλεις μου, κατάστρεφε τα μνημεία μου, έκανε τζαμιά τους ναούς μου, χαλούσε αυτά που εγώ πάσχιζα να δημιουργήσω.
Αυτή την μέρα θυμάμαι όλα αυτά που έκανε ο βάρβαρος κατακτητής και γεμίζει μίσος η καρδία μου (και ας με συγχωρέσει ο Θεός) και βράζω μέσα μου σαν ηφαίστειο ενεργό και τα βάζω με τον εαυτό μου πώς μπόρεσα να τους αφήσω να πειράξουν έστω και ένα χαλίκι από την γη μου. Προσπαθώ να πιστέψω πως ποτέ δεν είναι αργά και πως όλα θα αλλάξουν. Προσπαθώ να πιστέψω ότι ο Πενταδάκτυλος θα ανασηκώσει την πλάτη και θα τους πνίξει στην θάλασσα. Τρέχω σε εκδηλώσεις, πορείες διαμαρτυρίας, φωνάζω, ωρύομαι. Αλλά και πάλι αυτό δεν είναι αρκετό.
Όσο όλοι αυτοί θα μιλούν για ομοσπονδία, όσο όλοι αυτοί θα διασκεδάζουν αντί να διαδηλώνουν, όσο όλοι αυτοί θα αγνοούν την κατοχή, όσο όλοι αυτοί θα προσπαθούν να μου αλλάξουν εθνικότητα, εγώ θα νιώθω μόνος. Αλλά μέσα μου θα πεισμώνω, θα γίνομαι πιο δυνατός. Γιατί όπως δεν ξεχνάω την κατοχή, δεν ξεχνάω και τι εστί ελληνική ψυχή. Αφού το θέλουν έτσι, έτσι θα γίνει, έτσι θα παλέψω, σαν Έλληνας. Είτε είμαστε 1000, είτε 300, εμείς δεν θα σταματήσουμε μέχρι να δούμε την Κύπρο ελεύθερη, ελληνική.
Υ.Γ.: Μην παραλογίζεστε, κανένας δεν διαμαρτύρεται με συναυλίες. Μας βλέπουν από απέναντι και γελάνε.
Είκοσι εφτά χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την ίδρυση του λεγόμενου κράτους στο βόρειο τμήμα της πατρίδας μας. Είκοσι εφτά χρόνια τώρα οι Έλληνες της Κύπρου δεν ξεχνούν. Δεν ξεχνούν την παράνομη εισβολή του Αττίλα στο νησί μας και την ίδρυση του ψευδοκράτους από τον Ραούφ Ντενκτάς...
Έτσι καλούμε όλους να τρέξουν στις πορείες διαδηλώσεις κατά του Αττίλα, της συνεχιζόμενης κατοχής και της ίδρυσης του ψευδοκράτους. Ας αφήσουμε τις συναυλίες και της κάθε λογής διασκέδασης (γιατί η μουσική μόνο διασκέδαση είναι) και ας πορευθούμε προς τα οδοφράγματα της ντροπής να φωνάξουμε με όλη την δύναμη την ψυχής μας. Άλλωστε η μουσική δεν φοβίζει τους Τούρκους!
Φωνάξτε όσο πιο δυνατά γίνεται, δήξτε στον κατακτητή πως σε τούτο το νησί έχουμε ακόμη Ελληνική ψυχή. Ας περάσουμε σε κάποιους τα σωστά μηνύματα. Δήξτε τους πως δεν θα παραιτηθούμε ποτέ από αυτό που μας ανήκει. Η γη αυτή είναι δική μας. Φωνάξτε λοιπόν:
Συγνώμη Μάριε, δεν έφταιγες εσύ. Καλή Επιτυχία!
-
Και τώρα που τέλειωσε αισίως και για τον παίκτη και για το ΑΠΟΕΛ το
πολύπαθο θέμα "Μάριος Αντωνιάδης" πρέπει να βάλουμε κάποια πράγματα στη
θέση τους διότι...